စိတ္ကိုေစာင္႔ေရွာက္
က်ေနတတ္သည့္စိတ္ကို ပညာရွိသည္ ေစာင့္ေရွာက္ရာ၏။
လံုျခံဳေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ထားသည့္ စိတ္သည္ ခ်မ္းသာကို ရြက္ေဆာင္တတ္္၏။
( ဓမၼပဒ-စိတၱ၀ဂ္)
ဤဘ၀၌လည္း ႏွစ္သက္ရ၏။
ေနာင္ဘ၀၌လည္း ႏွစ္သက္ရ၏။
ပစၥဳပၸန္ တမလြန္ ႏွစ္တန္ေသာဘ၀တို႔၌ ႏွစ္သက္ရ၏။
ငါသည္ ေကာင္းျမတ္ေသာအမႈကို ျပဳရေပသည္ဟု ႏွစ္သက္ရ၏။
ထိုသူသည္ ေကာင္းေသာဘ၀သို႔ ေရာက္သည့္အခါ သာ၍ပင္ ႏွစ္သက္ရ၏။
( ဓမၼပဒ)
ရြာသူရြာသားတို႔ အက်ိဳးငွါ အမ်ိဳးကို စြန္႔ရာ၏။
လူအမ်ား၏ အက်ိဳးငွါ ရြာကို စြန္႔ရာ၏။
မိမိကိုယ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းအက်ိဳးငွါ ေျမအျပင္ (ရွိလူအေပါင္း) ကို စြန္႔ရာ၏။
( စြယ္စံု နီတိကထာ)
ႏြားႏို႔အရသာကို မခံစားရသကဲ့သို႔
နိဗၺာန္ေရာက္သည္အထိ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္စပ္ေသာ ပိဋကတ္သံုးပံုဟူေသာ ဘုရားစကားေတာ္ကို မ်ားစြာေဟာေျပာေနေသာ္လည္း
မက်င့္မၾကံ ေမ့ေလ်ာ့ေပါ့တန္ေနေသာသူသည္
ျပဳထိုက္သည္ကို ျပဳသည္ မမည္။
မဂ္ ဖိုလ္ နိဗၺာန္ အရသာကို မခံစားရ။
( ဓမၼပဒ)
ဆင္ေျပာင္ႀကီးသည္ စစ္ေျမျပင္သို႔ ေရာက္ေသာ္လည္း လူတို႔၏ မ်က္ေမွာက္၌ တင့္တယ္ျခင္းကို မစြန္႔။
ၾကံသည္ ယႏၲရားစက္ျဖင့္ ၾကိတ္ေသာ္လည္း ခ်ိဳေသာအရသာကို မစြန္႔။
ပညာရွိ သူေတာ္ေကာင္းသည္ ဆင္းရဲျခင္းသို႔ ေရာက္ေသာ္လည္း သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မစြန္႔။
( ေလာကနီတိ)
ခြန္အားမရွိဘဲလ်က္ အသတ္အပုတ္ ႀကိဳက္ေသာသူ၊
ပညာမရွိဘဲလ်က္ စကားလိုလားေသာသူ၊
ဤသူတို႔သည္ အရူးႏွင့္တူကုန္၏။
( ေလာကနီတိ)
အျမတ္ဆံုးခ်မ္းသာ
တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲျခင္းသည္ အေကာင္းဆံုးဥစၥာ ျဖစ္၏။
အကၽြမ္းတ၀င္ ခ်စ္ခင္ေသာသူသည္ အေကာင္းဆံုး ေဆြမ်ိဳး ျဖစ္၏။
နိဗၺာန္သည္ အျမတ္ဆံုး ခ်မ္းသာ ျဖစ္၏။
( ဓမၼပဒ)
ဆိတ္ကြယ္ရာမရွိ
မွန္သည္ျဖစ္ေစ မွားသည္ျဖစ္ေစ မိမိျပဳေသာအမႈကို မိမိကိုယ္တိုင္ သိ၏။
(တိကအဂၤုတၱိဳရ္၊ ၄-ေဒ၀ဒူတ၀ဂ္)
မနက္ျဖန္၌ ေသရမည္ကို အဘယ္သူသည္ သိႏိုင္အံ႔နည္း။
စစ္သည္ဗိုလ္ပါ မ်ားလွစြာေသာ ရွင္ေသမင္းနဲ႔ ငါတို႔မွာ ခ်ိန္းခ်က္ထားမႈ မရွိေခ်။ ခ်ိန္းခ်က္၍ မရေပ။
က်ေနတတ္သည့္စိတ္ကို ပညာရွိသည္ ေစာင့္ေရွာက္ရာ၏။
လံုျခံဳေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ထားသည့္ စိတ္သည္ ခ်မ္းသာကို ရြက္ေဆာင္တတ္၏။
( ဓမၼပဒ-စိတၱ၀ဂ္)
မိမိကိုယ္ကိုေစာင္႕ေရွာက္
ပစၥည္းဥစၥာတို႔ထက္လည္း မယားကို ေစာင့္ေရွာက္ရာ၏။
မယားထက္လည္းေကာင္း၊ ပစၥည္းဥစၥာထက္လည္းေကာင္း
မိမိကိုယ္ကို ေန႔စဥ္မျပတ္ ေစာင့္ေရွာက္ရာ၏။
( စြယ္စံုနီတိကထာ)
မ်က္ေမွာက္၌ ခ်စ္ဖြယ္စကားကို ဆိုတတ္ေသာလူကို ၾကဥ္ေရွာင္ရာ၏။
အၾကင္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ထိုသို႔သေဘာရွိေသာ မိတ္ေဆြယုတ္ကို ႏႈတ္ခမ္း၀၌ ႏို႔ရည္လိမ္းက်ံျခင္းရွိေသာ
အဆိပ္ျဖင့္ျပည့္ေသာ အိုးကဲ့သို႔ မိတ္ေဆြဖြဲ႔၍ တည္ေနျခင္းကို ေရွာင္ၾကဥ္ရာ၏။
( စြယ္စံုနီတိကထာ)
စြန္႔ရေသာသေဘာ
ရြာသူရြာသားတို႔ အက်ိဳးငွါ အမ်ိဳးကို စြန္႔ရာ၏။
လူအမ်ား၏ အက်ိဳးငွါ ရြာကို စြန္႔ရာ၏။
မိမိကိုယ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းအက်ိဳးငွါ ေျမအျပင္ (ရွိလူအေပါင္း) ကို စြန္႔ရာ၏။
(စြယ္စံုနီတိကထာ)
အေဆြခင္ပြန္းေကာင္း
စည္းစိမ္ဥစၥာ ျပည့္စံုေသာအခါ၌၄င္း၊
စည္းစိမ္ဥစၥာ ပ်က္စီးေသာအခါ၌၄င္း၊
ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးေသာအခါ၌၄င္၊
ရန္သူႏွင့္ ရင္ဆိုင္တိုက္ေနရေသာအခါ၌၄င္း၊
မင္းအိမ္တံခါး၀ တရားစီရင္ရာသို႔ ေရာက္ေသာအခါ၌၄င္း၊
သုသာန္သခ်ႋဳင္းသို႔ ေရာက္ေသာအခါ၌၄င္း၊
မိမိႏွင့္အတူတကြ ရပ္တည္လာ၏။
ထိုသူသည္ အေဆြခင္ပြန္းေကာင္းပင္ ျဖစ္၏။
( စြယ္စံုနီတိကထာ)
သတၱ၀ါကို၊
ၾကင္နာလွေစ၊
သူ႔အသက္ကို ခ်စ္ပါေလ။
( ရွင္မဟာရ႒သာရ ဆံုးမစာ)
ပညာရွိနွင္႔လာဘ္ပသကာ
ထို႔ေၾကာင့္ ပညာရွိေသာသူသည္ ထိုအျခံအရံ လာဘ္သပ္ပကာကို မေတာင့္တ၊
ထိုအျခံအရံ လာဘသပ္ပကာ ရအံ႔ေသာ အေၾကာင္းကိုသာလွ်င္ ရွာေဖြ၏။
( ရွင္မဟာသီလ၀ံသ)
မာန္မာနကိုခ်ဳပ္ၾကေလ
မ်က္မာန္ေဒါသ၊ မထြက္ရေအာင္၊
မာန္မာနကို ခ်ဳပ္ၾကေလ။
(ရွင္မဟာရ႒သာရ ဆံုးမစာ)
ခိုင္ျဖီးသဒၶါ။ လွဴျပီးကာမွ်၊
ငါ့မွာေကာင္းက်ိဳး၊ အလြန္တိုးဟု၊
ယံုကိုးစိတ္ထဲ၊ မေရာင့္ရဲနဲ႔။
မစဲညေန႔၊ ဘုရားေရွ႔တြင္၊
ေပ်ာ္ေမြ႔ျမတ္ႏိုး၊ ျမဲရွိခိုး၍၊
ေကာင္းက်ိဳးပြားစည္၊ ႀကီးလွျပီဟု၊
ယံုၾကည္အားရ၊ စိတ္မခ်နဲ႔။
ဓာရဏႏွင့္၊ ဓမၼစၾကာ၊
ေမတၱာပ႒ာန္း၊ ရြတ္ႏိုင္စြမ္းေၾကာင့္၊
ရႊင္လန္းပီတိ၊ ဂြမ္းဆီထိကာ၊
ႀကီးမည့္ေတေဇာ္၊ မေစာင့္ေမွ်ာ္နဲ႔။
ဂုဏ္ေတာ္ပုတီး၊ သက္ေစ့ျပီးေအာင္၊
ဇြဲႀကီးခိုင္မာ၊ ျငိမ္သက္စြာျဖင့္၊
သဒၶါၾကည္ယံု၊ စိပ္ျပီးရံုျဖင့္၊
လံုေလာက္လွျပီ၊ မရပ္တည္ႏွင့္။
ေရၾကည္သစ္သီး၊ ဆီမီးလွဴမ်ိဳး၊
ရွိခိုး၀တ္ရြတ္၊ ေစလႊတ္ေမတၱာ၊
တရာ့ရွစ္သီး၊ စိပ္ပုတီးကို၊
မျငီးဆင့္ကဲ၊ စိပ္ျမဲစိပ္ပါ၊ မျဖတ္ပါနဲ႔။
ဆက္ကာတမ်ိဳး၊ ေရွ႔သို႔တိုး၍၊
အက်ိဳးနိဗၺာန္၊ ေမွ်ာ္ရိုးမွန္က၊
ရုပ္နာမ္ခြဲျခား၊ က်င့္တရားသာ၊
သံသရာ၀ဋ္၊ ထြက္လြတ္ေစေၾကာင္း၊
လမ္းမွန္ေကာင္းဟု၊ ညြတ္ေျပာင္းစိတ္ထဲ၊
ယံုၾကည္စြဲလ်က္၊
အျမဲေန႔ည၊ ၀ိပႆနာ၊ ဘာ၀နာကို၊
ခိုင္မာဆႏၵ၊ ႀကိဳးလံ႔ုလမွ၊
ဗုဒၶေခတ္ျမတ္၊ ေတြ႔က်ိဳးနပ္မည္၊
စြဲမွတ္သတိ၊ ရွိပါေစ။
( ဦးခ်ိဳရွိန္ )
ဆံုးမစာ
ထိုမွရြယ္ေရာက္၊ တံခြန္ေဆာက္သို႔၊ တေယာက္ထင္ေပၚ၊ ႏွ႔ံသိေက်ာ္လိမ့္။
ငယ္ေသာ္ ငယ္က၊ မ်ားသိပၸကို၊ တစ မသင္၊ ေလးဖင္၍သာ၊ ပိမ္မွာလည္းေပ်ာ္၊ ေနေခ်ေသာ္မူ၊
လူမဟူရ၊ လူအ လူကန္း၊ လူႏွမ္း လူရူး၊ သည္ထက္ထူး၏။
( ဆားတံုဆရာေတာ္ )
သူ႕ေက်းဇူး
ကိုယ္ မလံု၍၊ သူ႔ဂုဏ္ ပိုင္ပိုင္၊ မဆပ္ႏိုင္ေသာ္၊
ကိုယ္တိုင္ သူ႔အိမ္၊ ေရာက္ခိုက္ႀကိမ္က၊ မထိမ္မျမဴး၊
ဘုရားဖူးသို႔၊ ေက်းဇူးရွိေထြ၊ သိတတ္ေစ။
( ရွင္မဟာရ႒သာရ )
No comments:
Post a Comment